Net zoals andere websites maken ook wij gebruik van cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek van onze website voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken. Bovendien kunnen wij en derde partijen hiermee eventueel advertenties aanpassen aan jouw interesses en kun je informatie delen via social media. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord.

Volgens m’n paragnost zijn de mannen wel heel ver weg.

paragnosten, chinese healers, bio resonantie, saskia 1, saskia 2, handopleggers, maar ook gerenommeerde artsen behoorden vorig jaar tot mijn sociale leven. echt waar, wie er ook maar in de buurt van mij kwam waarvan ik het idee had dat hij me eventueel zou kunnen helpen, greep ik. geloof me, die drempel lag niet hoog. ik had pfeiffer, was overwerkt en dat voor de 2e keer in 3 jaar. wellicht de reden dat ik een tikkeltje wanhopig was.

het begon bij de huisarts, die me doorverwees naar gespecialiseerde artsen. geen resultaat. terug naar de huisarts, gevolgd door nog wat doorverwijzingen. helaas weer zonder resultaat. dan ga je toch uitwijken naar het alternatieve circuit. tenminste, ik wel. een zee aan mogelijkheden en zo rolde ik langzamerhand van de een naar de ander. het hielp mij heel erg. gaf me energie en steun. soort van handvaten naar het gevoel van het glas is halfvol in plaats van halfleeg. tja, en toen ik vrij eenzaam, psychologisch labiel en goed onzeker op de bank bij de paragnost lag, kon ik het niet laten. ‘ehm… en hoe gaat het met mij en de mannen? ik bedoel, denk je dat ik misschien, wellicht heel, maar dan ook echt heel toevallig er binnenkort – of nou ja, een keertje – eentje tegenkom?’ hoor ik mezelf ineens stamelen, ligt rood aangelopen. natuurlijk weer. ja, ik kan het net zo goed vragen, gezien ze m’n gedachten toch kunnen lezen. tenminste, dat gevoel heb ik altijd bij dit soort types. ben daarom laatst in gedachten een gesprek begonnen tegen mijn handoplegger: ‘hoi wout, valt het een beetje te overzien daar, tussen al die hersenspinsels van mij??’. wout reageerde nooit..

hij ging meteen even kijken. ‘ai, ik zie niets. nee, echt he-le-maal niets. niet een man. niet een. nu niet, maar het duurt echt ook nog wel eventjes hoor.’ ok, stop maar! geloof dat ik het bij de eerste zin al wel had begrepen dat ik voorlopig nog diagonaal in m’n bed kan liggen.

een week later zat ik bij een chinese healer. nadat er 20 naalden in m’n rug waren geprikt en ik een zak ondefinieerbare, en met name extreem gore, kruiden in m’n hand kreeg geduwd, pakte hij mijn hand: ‘zal ik hem even lezen?’. ach, waarom ook niet. erger dan de vorige keer zal het wel niet worden. ‘zozo’ vervolgt hij, ‘ik zie 3 liefdes’. 3 liefdes?! he bah, nee he. ik zie het al voor me: woeste verliefdheid, trouwen, kinderen, scheiden, extreme liefdes verdriet, ruzie om de inboedel.. en dat 3x. heb ik weer. ik wil harmonie en louter verliefdheid. of is het misschien 1 man en 2 kinderen? oe. of 1 man, een kind en een hond? ook goed. of toch 3 wulpse katten?

tja, welke voorspelling heb je liever? geen van beide, want mijn probleem is dat ik dit soort dingen niet vergeet. zo weet ik nog als de dag van gisteren wat een schrompelig, oud mannetje mij voorspelde in de zomer van 2006: een relatie met veel liefde en slechte seks. mijn vriendinnetje kreeg goede seks en nauwelijks liefde voorspeld. beide voorspellingen kwamen uit. beide relaties zijn, gelukkig, uit. ik zou trouwens niet weten wat je liever hebt. oh jawel, dat weet ik wel: geen relatie. dat heb ik dan liever.

Website laten maken door Modual | Open cookie voorkeuren