Net zoals andere websites maken ook wij gebruik van cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek van onze website voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken. Bovendien kunnen wij en derde partijen hiermee eventueel advertenties aanpassen aan jouw interesses en kun je informatie delen via social media. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord.

‘TROUWEN, EEN KINDJE OF EEN REIS MAKEN?’

‘Trouwen, een kindje of een reis maken?’

‘Wat?’

‘Waar zullen we volgend jaar voor sparen?’

Ik draai bijna door als een muis in een muizenrat; hij wil met mij trouwen, hij wil dat ik de moeder van zijn kinderen word en we gaan heel veel reizen maken. Op zich niets nieuws, maar wel heel erg leuk om te horen.
Ik vind dit nu al een top spel en kwispel nog harder dan een puppy. Uhm, even denken hoor. ..

‘Trouwen!’ Ik straal van oor tot oor.

‘Maar schatje, ik denk dat we allebei weten dat het niet helemaal realistisch is. Tenzij je in de achtertuin wil trouwen, in een vuilniszak en niet alleen de katten van je beste vriendin wilt uitnodigen.’
Ik stamel nog iets over spaargeld, maar besef ook dat dat meer categorie huisfeest + is. Alsof er een bak ijswater over m’n hoofd valt en zo mijn kleine meisjesdroom uit mijn lichaam stroomt.
En ik hoor je denken dat het belachelijk is, dat er zeker goedkopere mogelijkheden zijn. Ja en nee. En met name nee, want we weten precies hoe en waar we willen trouwen en dat is niet gratis. Dan geven we elke jaar wel een leuk feestje in de tuin en komt, hopelijk, ooit ons sprookje uit.

Uhh, kinderen dan? Nou nog maar even niet dacht ik zo, ik ben net 26 jaar. Althans, zo voelt het. Ik wil nog zoveel doen voordat ik echt volwassen en saai ga zitten zijn. Herinneringen met Polle maken en op zondag naar Parijs rijden. Lekker onbezonnen, vrijheid en geen verantwoordelijkheid. Maar dan ineens herinner ik me een gesprek met een vriendinnetje, die misschien een jaartje ouder is dan ik. Rationeel bespreekt ze de voor’s en tegen’s van kinderen krijgen, rekent uit en komt tot de conclusie dat ze morgen haar spiraal eruit gaat trekken. Huh? Dat ging snel. Maar ja, als je meer dan 1 kind wilt, bij de juiste man bent en bijna 32 jaar bent…

Psychologische kortsluiting.

Ik ben geen onbezonnen meisje meer, eerder een vrouw met rammelende eierstokken. Althans, dat zou ik moeten zijn.
Maar ik vind het heel eng hoe zwangere vrouwen als magneet knopjes aan elkaar vast klitten. En ingewikkeld hoe ze gekscherend, totaal overspannen en met ontploft haar, roepen dat ze geen slaap meer hebben en je sex al helemaal op je buik kan schrijven. Alsof ik bij de grens sta, met een klein koffertje in m’n linkerhand.

Dag vrijheid, dag onbezonnen leventje. Hallo volwassen, hallo saai.

Ok, reizen dus? Ik ging er eigenlijk vanuit dat we dat sowieso wel gingen doen. Mijn mondhoeken hangen op m’n kaaklijn en mijn hoofd lijkt voorover te zijn gevallen, met m’n kin op de borst. Stom spel zeg.

‘Dit zijn champagne problemen, je mag van geluk spreken als dit je problemen zijn. Ik zeg: je mag van geluk spreken als dit je problemen zijn. Het duurt denk ik nog even, voordat ik het echt meen.
Polle heeft gelukkig niet veel woorden nodig en slaat een arm om me heen. God, wat ruikt hij lekker.

Website laten maken door Modual | Open cookie voorkeuren