Net zoals andere websites maken ook wij gebruik van cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek van onze website voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken. Bovendien kunnen wij en derde partijen hiermee eventueel advertenties aanpassen aan jouw interesses en kun je informatie delen via social media. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord.

MIDWINTER, EN IK STA MET EEN VLIEGENMEPPER IN MIJN HAND.

Of, althans, het zou vriezend koud moeten zijn, met op z’n minst een Elfstedentocht op de agenda. Dat zou ook een hoop melancholisch geëmmer rondom de tafel van DWDD schelen, met terugblikken uit 1986 en de tijd dat onze Wimlex zelve de tour reed (och och). Iets met ‘mooi was die tijd’ en ‘vroeger was alles..’ (ja. ja.)

Maar los van het feit dat een Elfstedentocht, schaatsen op de grachten en een goed potje sneeuwballen gevecht a la ‘Dumb and Dumber’ zo eens per jaar gewoonweg heerlijk zijn, moet het keihard vriezen. Al is het om de muggen te doden. Die muggen. Die verdraaide kut muggen (sorry mam). We hadden ook al zo’n laffe winter vorige jaar, dus nu hebben we een overbevolking aan muggen. Hebben wij weer. Net zoals kwallen, maar die zijn alleen ontiegelijk vies en komen je ’s nachts niet wakker klieren.

Soms zijn er hier wel 7 muggen in 1 nacht. En natuurlijk niet tegelijk, nee ze komen allemaal achter elkaar aan. Onze muren lijken wel een kerkhof voor muggen: welkom bij ‘Rustica Mos Quito’. Ik hoopte dat die lijkjes ze wel zouden afschrikken, maar nee hoor; no fear voor deze killers. In de hoek zit een grote spin, waar ik alle hoop op heb gevestigd, maar het lijkt erop dat hij zit te vasten, ofzo, want die eet geen mug. Het kan ook zijn dat hij geen spinnen eet, zoiets vertelde m’n vriend me laatst, het is namelijk een langpoot. Toch laat ik hem zitten. Je weet maar nooit, misschien is hij ook eens toe aan een culinaire uitdaging.

Met een boek plet ik de een na de ander. Ons plafond is 2,90m hoog, dus als ik er eentje hoog boven me zie zitten, slinger ik roekeloos een boek naar zijn hoofd. Ik zal je. Zo regent boeken bij ons op de Admiralen, super gezellig om 3 uur ’s nachts toch? Puntje alleen is, dat ik dan alleen denk aan stap 1: mug doden. Stap 2: het boek valt in volle vaart op het hoofd van m’n slapende vriend, heb ik natuurlijk niet over nagedacht. De volgende dag heeft hij een vliegenmepper voor me gekocht, dus ik denk dat hij die boeken toch niet zo leuk vond.

Website laten maken door Modual | Open cookie voorkeuren