Net zoals andere websites maken ook wij gebruik van cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek van onze website voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken. Bovendien kunnen wij en derde partijen hiermee eventueel advertenties aanpassen aan jouw interesses en kun je informatie delen via social media. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord.

Je stelt niets voor.

Mijn tere trommelvliesjes trillen nog steeds na van de keren dat brallerige, ingenomen corpslullen dit in mijn oor schreeuwde nadat ik, met de onzekerheid zo hoog als de Martinitoren, me wilde voorstellen. Een heel gebruikelijk tafereel tijdens mijn introductietijd in Groningen. ook wel geinig achteraf, maar mogelijk de start van mijn angst voor ‘het voorstellen’. Want , ik weet niet wat er met mij gebeurd, maar zodra er wordt aangekondigd dat het wel leuk is dat iedereen zich even ‘snel’ voorstelt, gieren de zenuwen door mijn lichaam. Wat ga ik zeggen. woorden, vind de woorden. Blanco, totale leegte in mijn hoofd. Een winterse dag op het strand lijkt er vol bij.

Anderhalf jaar geleden woonde ik een voorlichting van ‘zelfstandig ondernemen’ bij, aangeboden door de UWV. In een grote kring – dat is al angstaanjagend op zich: grote kringen – zaten we in een troosteloos zaaltje, ergens 6 hoog achter. ‘Voordat we beginnen, is het misschien leuk dat iedereen zich even voorstelt’, galmt er ineens door de zaal. Ik verstijf. Ok, wat ga ik zeggen? Wie ben ik en wat doe ik hier? Ok To, doe even normaal. Gewoon: je wil zzp’er worden, omdat je gaat schrijven, fotograferen, koken..ja? Zal ik koken ook noemen? Of beter gewoon eentje? Kom je als zzp’er eigenlijk wel in aanmerking voor de startersuitkering? Shit, ik had me beter moeten inlezen. Of anders noem ik dat bedrijf wat ik laatst met een vriendinnetje heb bedacht. Hoe omschrijf ik dat ook alweer? He, zei iemand daar zzp’er? Kut, ik heb het niet goed gehoord. Oh god, hierna ben ik. Wat doe ik ook alweer allemaal? Acteren! Oh ja, dat ga ik ook nog doen. Ze zien me aankomen. Nee, dan toch alleen maar…Oh nee, de buurman naast me is gestopt met praten en nu ben ik. Bij het uitspreken van m’n naam ben ik altijd al super gefocust, aangezien m’n broer en zus mijn hele leven me al gek draaien dat ik m’n naam uitspreek met een te veel t’s, gevolgd door luttele s’en. Zoiets krijg je dan: ‘Tttttsssooo’. Vervolgens rollen er in alle onbewustheid nog wat woorden uit, wat een beeld zou moeten geven van de reden dat ik bij deze voorlichting aanwezig ben. Inmiddels rood aangelopen, licht zwetend en als ik in de tussentijd ook nog een subtiele stotter heb ontwikkeld, moet je daar niet gek van opkijken. De ongemakkelijke houding en nerveuze wrijvingen krijg ik er gratis bij. Nog voordat iedereen voor de 2e knippert, kijk ik snel naar de buurman rechts van me om aan te geven dat het nu toch echt wel zeker tijd is voor de volgende kandidaat. M’n signaal wordt vlekkeloos opgepikt. Dat is dan wel weer fijn. Zo, dat hebben we ook weer gehad. De rest van de voorlichting gebruik ik om af te koelen en m’n waardigheid terug te vinden. Als de voorlichting is afgelopen, heb ik intussen bedacht hoe ik mezelf de volgende keer zou voorstellen. Of oh nee; ik stel niets voor.

Website laten maken door Modual | Open cookie voorkeuren