Net zoals andere websites maken ook wij gebruik van cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek van onze website voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken. Bovendien kunnen wij en derde partijen hiermee eventueel advertenties aanpassen aan jouw interesses en kun je informatie delen via social media. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord.

Ik ga denk ik weer roken.

Geen foto zonder een peuk in m'n hand. 'Nog eentje en dan ga ik..', luidde steevast uit mijn mond voordat ik overging tot actie. Mijn hele leven draaide om sigaretten. Niet eten, maar saffies waren mijn eerste levensbehoefte.

Het begon jaren geleden, stiekem in de tuin bij een vriendinnetje. Een mint sigaret. Goor jonge, maar de broer van dat vriendinnetje stond erbij, dus ik gaf geen krimp. Sterker nog; ik inhaleerde meteen via m'n neus uit en vroeg met opgeheven hoofd om nog een sigaret. Wauw, wat was ik cool. Deze trend ga ik doorzetten en voordat ik het wist was ik 7 jaar verder, rookte ik zo’n 1 a 2 pakjes per dag en op een wilde avond tikte ik zelfs de 3e aan. Het feit dat ik cara had - een lichte vorm van astma - mocht niet baten. Totdat ik op een winterse ochtend een rondje wilde rennen, maar niet verder kwam dan het einde van de straat. Voor mijn gevoel ademde ik zowat m’n longen eruit: ik was kapot. Praktisch hyperventilerend strompelde ik terug naar huis. Klaar, dit moet stoppen. En dus besloot ik cold turkey te stoppen. Sindsdien heb ik geen sigaret meer aangeraakt.

Al snel kon ik weer moeiteloos kilometers rennen. Geleidelijk aan werden m'n smaakpupillen wakker en kwam m'n reuk terug. M’n reuk. Ik weet eigenlijk niet of ik daar zo blij mee ben. Die reuk van mij is namelijk zo sterk teruggekomen, dat als ik 's ochtends op de fiets zit de ochtendadem van degene voor me ruik. Of als ik lekker probeer te slapen in het vliegtuig - nou ja 'lekker'?? Ik snap nooit hoe mensen er zo vredig bij kunnen liggen en dan aan het einde van de rit helemaal uitgeslapen zijn en vrolijk roepen hoe heerlijk ze geslapen hebben. Serieus: hoe dan?? Ik vouw dat lichaampje van me in allerlei hoeken en bochten, maar nooit kom ik tot de ideale houding. Of nou ja, laatst had ik wel een lekkere gevonden, namelijk: met je hoofd voorovervallen. Alsof je te dronken bent en omvalt.

Afijn, ik lig dus 'lekker' in het vliegtuig; houdt de buurvrouw 3 rijen verderop me wakker met haar Chanel 5. Tja, smaken verschillen. Of dat ik aan het rennen ben in het park, m'n schone longen zuigen de natuur op en ja hoor: dan rent er weer een mafkees voor me met een penetrante zweetlucht waarover ik bijna struikel.

Gadver mensen: gebruik deo, poets je tanden en spuit niet de hele fles over je hoofd. Op dat soort momenten snak ik naar m'n reukloze periode. Heerlijk, misschien ga ik weer roken..

Website laten maken door Modual | Open cookie voorkeuren